Talentontwikkeling op maat

Kunstfactor, het landelijke sectorinstituut voor amateurkunst, geeft getalenteerde theatermakers de kans om zich met de hulp van professionele begeleiding verder te ontwikkelen op een specifiek, zelfgekozen vlak. Deze coachingstrajecten inspireren de theatermakers om hun grenzen te verleggen. Ook in Groningen maken drie theatermakers gebruik van de één-op-één coaching door professionele theatermakers: Annemiek Dijkstra, Pauline Kamerman en Hannah de Vries verzorgden op zaterdag 24 april een presentatie over het traject dat zij met hun coach aflegden.

Pauline Kamerman bijt het spits af tijdens de reeks presentaties. In haar leerproces staat tekstontwikkeling centraal. Haar onderzoeksvraag luidt: “Hoe kom ik vanuit gerichte improvisatieopdrachten tot een goede theatertekst?” De coach die haar helpt bij het zoeken naar een antwoord is Anouk Saleming. In 1999 studeerde zij af als Docent Drama aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem. In 2003 rondde ze vervolgens de opleiding Dramaschrijven af aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Met die kennis op zak kan Anouk Pauline goed bijstaan in haar ontwikkeling op het gebied van tekstschrijven. Pauline is medeoprichtster van Jeugdtheaterschool Wonderboom, een school die in 2000 in het leven is geroepen om de theateractiviteiten voor kinderen en jongeren in Noord-Groningen te bevorderen. Wonderboom gaat uit van het kind. Pauline vindt het dan ook belangrijk om de fantasie en verbeeldingskracht van kinderen te stimuleren. Anouk wijst haar erop dat Pauline haar cursisten teveel vastzet in een opdracht. Een improvisatieopdracht is het leukst als je niet teveel invult voor de kinderen. Pauline moet de kinderen vrijer durven laten en toch een duidelijk omlijnde opdracht formuleren. Daarin ligt haar eerste uitdaging. Om de jonge cursisten te inspireren, neemt Pauline hen mee naar een Middeleeuws kerkje. De kinderen geven aan wat hen opvalt als ze in de kerk rondlopen. De verkenning van de kerk levert hele andere dingen op dan verwacht; de kinderen wijzen objecten aan die helemaal niet direct met de kerk en het Christelijke geloof te maken hebben. Pauline tovert de kerk in haar improvisatieopdracht om tot schip, een schip dat in noodweer terecht komt en op de datumgrens ligt. Het is aan de jongere cursisten om het verhaal eromheen te verzinnen, zonder de kaders die Pauline aanvankelijk had aangegeven. Dat leidt al snel tot een origineel verhaal. Maar hoe zet je dat om naar een goede theatertekst?

 

Klik hier om het artikel in de Blick te lezen.